(03-04-2012, 02:18 AM)Shahrouz نوشته: درود بابک عزیز ممنونم.شهروز عزیز بزار قضیه ای رو تعریف کنم. من اخیرا با یکی از دوستان (ایشون تو علم و صنعت درس خونده) اخیرا رفته بودم کوه. ایشون از من پرسید که شما مقاله isi داری؟؟ و من گفتم بله دارم. بعد بدون هیچ مقدمه ای برگشت و به من گفت: "چقدر خرج کردی؟ 1 میلیون؟" من به ایشون گفتم که پولی خرج نکردم ولی ایشون باورش نمیشد. ایشون میگفت که در دانشگاهشون اطلاعیه ای رو رو دیوار چسبونده بودن که نوشته "نیاز به همکاری مقاله ای داریم". زنگ زده بودن و گفته بودن حاضر به همکاری هستن ولی در جواب گفته بودن که چقدر پول میدی؟؟ من این مسایل رو در دانشگاه خودمون هم دیده بودم. متاسفانه این قضیه مقاله شووورش در اومده در کشور ما!!! در دانشگاه ما استادی بود که خودش میگفت هر 2 روز یه مقاله ژورنالی تو اشپرینگر و الزیور میده در حالی که واقعا ارزش علمی مقاله ها که ما دانشجوهای اون دانشگاه بودیم میدونستیم صفره و به اندازه یه غاز نمی ارزه
صحبتهای شما رو یک استاد دانشگاه کیس وسترن هم گفتند. یعنی دلیلشون واقعا این به نظر میرسه. ولی واقعا عجیبه این دلیل! چون در هر سطح زبان حتی عالی که یک نفر باشه تا به موضوع ریسرچ تسلط کافی نداشته باشه ایده نداشته باشه و اصلا دهها مقاله های با کیفیت مطالعه نکرده باشه نمی تونه یک مقاله با کیفیت ارائه کنه. بالعکسش صادق نیست.
یعنی اگر استاد شک کنه که متن انگلیسی مقالات رو من ننوشته باشم (که البته رایتینگ 6.5 و ریدینگ 7 متضاده با این حرف)، اگر ایده درستی داشته باشم و به چگونگی انجام یک ریسرچ با کیفیت که به نتایج عالی ختم بشه مسلط باشم ( که مقالات قبلی این رو نشون می ده) به راحتی چند صد دلار هزینه کردن می شه یک متن انگلیسی رو ویرایش علمی/ ادبی کرد . ولی کمتر کسی پیدا می شه که ایده و یا نحوه انجام ریسرچ خودش رو به چند صد دلار به راحتی در اختیار کسی دیگر قرار بده! اون هم به اسم نویسنده اول ایده یک نفر دیگر رو توی یک مقاله با IF بالا چاپ کنه!
یعنی واقعا از اون طرف قضیه شک نمی کنند که آیا الزاما کسی که جی ار ای 1500 داره، ولی یک مقاله درست حسابی که سرش به تنش بیرزه نداره توانایی این رو داره که یک تز دکترای باکیفیت رو دفاع کنه؟! و مقالات خوبی استخراج کنه یا به محصول خوبی کارش ختم بشه؟

من خودم نمره GRE بالایی ندارم ولی کسی که نمرش بالاس مطمعنا توانایی خواندن و درک بسیار قوی در متون علمی داره و مقاله هم میتونه کار بکنه و ایده داشته باشه و مقاله بده.
یک مسله دیگه که هست اینه که در بسیاری از کشورها در مقطع ارشد مقاله ای به اون صورت چاپ نمیشه و ریسرچ در حد مقدماتی هست و شاید بسیاری از کشورها اصلا مقاله چاپ نمیشه. استاد یا هیت ادمیژن وختی میخان کسی رو انتخاب کنن با توجه به شرایط مقایسه میکنن. متقاضی چینی ممکنه اصلا شرایط و امکانات ریسرچ براش فراهم نبوده باشه. اصلا اینجا نمیشه دو نفر رو مقایسه کرد. یکی پابلیکیشن داره در حد تیم ملی و یکی اصلا پابلیکیشن نداره. خوب اینجوری باشه همه رو باید بزارن کنار و مقاله دارهارو انتخاب کنن که کاملا غیر منطقیه.
در مورد اپلای استرالیا خیلی به مقاله اهمیت میده. من به استاد استرالیایی ایمیل زده بودم. برای من خیلی جالب بود که ایشون حتی اسم ژورنال و ایمپکت و حتی جایی که چاپ شده بود مقاله رو هم دارآورده بود و به من تبریک گفته بود که اینجا مقاله چاپ کردم!!! شما هم میتونید استرالیا ایمیل بزندید. حتما جواب خواهید گرفت.
ولی برا من حتی یه بار هم استاد آمریکایی همچین چیزی نگفته و پیش نیومده. من در کل شیوه انتخاب آمریکا رو خوب میدونم هرچند میتونه معایبی هم داشته باشه که شما اشاره کردید. من GRE رو امتحانی برای درآمد زایی نمیدونم چون یه دانشجوی فول فاند حداقل 30000 هزار دلار هزینه داره که باید دانشگاه X بده در حالی که هزینه GRE صد و نود 190$ دلار هستش که تو جیب دانشگاه پرینستون میره و اصلا ربطی به دانشگاه X نداره.
من به جای شما بودم حتما استرالیا و اروپا امیل میزدم.
در کل نمیخام از آمریکا دفاع کنم ولی آمریکا همون طور که میگن کشوری هست که به شما امکان رشد و شکوفایی رو میده....تو پذیرش دانشجو هم به همه فرصت این رو میده که شکوفا بشن.....شاید اصلا یه آفرقایی هیچ لابراتوآری در عمرش ندیده باشه...حالا باید چون مقاله نداره ریجکت بشه؟؟؟
در ضمن به عنوان آخرین نکته حتما در انتخاب دانشگاهاتون دقت زیادی داشته باشید و زیاد ایمیل بزنید به استاتید. امیدوارم موفق باشید.
در موزد گرنت و هم که فرمودید استاد وختی از گرنت خودش باشه به مقاله نگاه میکنه هم باید بگم که اساتید الان دیگه و معمولا به کسی RA میدن که 2 ترمی رو اونجا درس خونده باشه و شناخت از طرف داشته باشه و بعد گرنت میدن.
در مورد اینکه گفتی 10000$ بدن و بدون شهریه هم خودش FULL FUND حساب میشه. شهریه چیزی در حدود 15 تا 20 هزار دلاره که کلا مجموعا به چیزی حدود 30000 دلار میرسه و این خودش فول فاند محسوب میشه. و برا همه بچه هایی که فاند میگیرن تقریبا به همین ترتیب هستش و فاند عموما بین 30 تا 40 هزار دلار هستش و اون هزینه زندگی هم که شما 10000 هزار تا گفتی با توجه به هزینه زندگی در شهرهای مختلف هستش و حالا ممکنه جایی با 10000 تا بشه زندگی کرد و جایی با 20000 هزار تا که هر 2 فقط هزینه های زندگی رو پوشش میدن